4

Klavertje4_1

VIERRRRRRRR

Vandaag zijn jiri en ik 4 jaar en 4 maanden samen, en over 4 maanden ben ik uitgerekend. Hoe gek is dat?? haha

Het is gekkenwerk op mijn werk. Ze zijn aan het goochelen met aanstellingen en ik ben het prullenbakje. Oftewel, alle zooi in mijn aanstelling gezet en vooral lekker veel pas als ik terug ben, waardoor ik dan veel te zwaar belast ben. HELP. Dus is het momenteel de "grote ruilshow" waarbij we met allerlei collega’s proberen vakken te ruilen. Wat een gedoe. Wordt vervolgd op vrijdag.

Vandaag open deur dag, een laatste poging om nog nieuwe studenten binnen te halen.
En ook weer werven, ik heb 2 afstudeerprojecten die ik kan begeleiden maar ook daarvoor moet ik studenten zien te vinden. Dus verander ik van AS in promotieteam straks. haha

En ik mag weer contributie gaan betalen voor een nieuw hockeyseizoen waarvan ik de helft ga missen. En dan besluit de club dat het tijd is voor een nieuw tenue… THANK GOD heb ik me afgelopen seizoen niet laten overhalen om nog een stupide SCPAPA-rokje te gaan kopen wat eigenlijk verplicht was. Want vanaf komend seizoen spelen we niet meer in SCAPA maar in River Woods.
Helaas is er nog geen plaatje van beschikbaar en moeten we het doen met de omschrijving:

"wit shirt met rode bies, rode broekrok (DAT KLINKT PAS SUF, maar neem maar aan dat dat een standaardrokje met ingebouwd broekje is en niet een ECHTE broekrok want dat doe ik dus niet aan…) en witte kousen met RAHC-logo"

En om het feest compleet te maken "het nieuwe tenue voldoet aan de hedendaagse technische eisen van de hockeysport". Ik vraag me af of er soms een hockeystick ingebouwd is??

Ben ook wel benieuwd hoe ik dat ga moeten passen aangezien ik de vormen van de papier-hier-mannetjes van de efteling begin aan te nemen..

Ik ga door, het Hogeschool-A-promotieteam komt naar je toe deze zomer. En het voldoet en passent ook nog aan de hedendaagse technische eisen van de hockeysport. DUS!

uh oh

Naast zwanger zijn gebeurt er natuurlijk nog wel meer. Maar ik begrijp nu ineens waarom andere moeders/zwangere vrouwen het er zoveel over hebben. Ernstig!

Vandaag een hele dag in Schaarbeek doorgebracht om "mijn project" te bespreken. (project rond ADHD en Autismespectrumstoornissen dat ik coördineer in Brussel) Het was interessant maar ook best vermoeiend. Zeker als je merkt dat het buiten 29 graden is en erg zonnig.
Dat hoor je vooral, echt van die zomerse buitengeluiden, die je zin geven om op terrasjes te gaan zitten en helemaal niet meer na te denken over departementale overlegmomenten..

In Antwerpen zijn de examens afgelopen. Afgelopen vrijdag de laatste punten ingeleverd en nu moeten we veel delibereren. Systeem is hier iets anders dan in NL, we delibereren de punten die studenten over een heel semester gehaald hebben. En dat kan betekenen dat we bijvoorbeeld 1 onvoldoende die niet heel zwaar is niet over laten doen als alle andere vakken goed gemaakt zijn. Lange vergaderingen ook weer, met stemmen en dergelijke. Vanaf volgende week zijn dan de proclamaties, dan krijgen de studenten hun rapport met alle behaalde punten erop en horen ze of ze door mogen studeren in een hoger jaar. Of dat ze eind augustus terug moeten komen voor een 2e zit (oftewel herexamens)

Dan heb ik nog curriculum-overleg. Simpel gezegd: ik werk mee aan een nieuwe manier van onderwijs aanbieden binnen lerarenopleidingen.

En ook veel leuke dingen gelukkig. Uit eten met alle skileraren van Bloso in mechelen, veel bbq-en, afspreken met vriendinnetjes, uitje met hockeyteam.

Maarja, in het centrum van al mijn aandacht blijft die kleine zitten. Kan ook niet anders… met die groeiende buik.

En om terug te komen op de titel… uh-oh slaat op vannacht. Vannacht had de kleine namelijk bedacht dat het een spectaculaire beweging ging uitproberen in het zwemparadijs genaamd "mijn buik". Alleen was het niet helemaal gelukt denk ik. Waardoor ik ineens wakker werd met een keiharde uitstekende bult aan een kant. ZO RAAR. Kleine had zich blijkbaar flink afgezet op mijn bekken en zat gewoon klem. UH-Ohhhhhh

Ik in paniek, gelukkig heb ik dan een man die heel kalm blijft. En na een half uurtje wrijven ontspande de boel weer. Phew.
En vandaag was alles duidelijk weer in orde. Moest onverwachts remmen in de auto… dus gordel trok ineens aan… en dan krijg ik meteen een schop. "hey mamma, moet dat nou" 🙂

subtropisch zwemparadijs…

De kleine is de laatste weken erg actief… volgens mij geniet het wel in het subtropische zwemparadijs genaamd mijn buik. Ik voel het dan ook al een paar weken voorbij zwemmen en vooral de salto van de duikplank was een groot succes, om nog maar te zwijgen van de wildwaterbaan. Vooral als ik mondelinge examens afnam en me dus goed moest concentreren kwam hij/zij ineens vrolijk voorbij gebubbeld. haha..

Maar gisteravond was extra leuk, want nu kon Jiri het ook voelen. En dat is natuurlijk wel heel speciaal!

op controle

Tussen alle examens van mijn studenten door was het tijd voor een controle van kleintje. Met echo, hoi!
We hebben het deze keer op video, dus geen afdrukje om hier te laten zien. Probeer het snel om te laten zetten naar een dvd, en dan kan ik hopelijk een screenshot plaatsen.

Maar alles zag er heel goed uit en in tegenstelling tot vorige keer lag de kleine nu volop te bewegen. Armpjes en handjes "vlogen" door het beeld en het draaide zich ook een paar keer om… Niet gemakkelijk voor de gynea om dan het hartje enzo na te kijken… alles net goed in beeld en floeps.. de kleine draaide zich weer om, haha. Nu al overduidelijk een kind van mij. "wat, zomaar filmen, ha, dan draai ik me ff lekker om…"

Maar ook geweldige beelden, zo bijzonder. 4 hartkamertjes, een happend mondje, een voetje vol in beeld. Echt heel bizar dat dit zich allemaal in mijn buik afspeelt!

Alles is goed, de kleine weegt inmiddels 500 gram. (mijn eerste associatie… "ah, net als een bakje aardbeien") SORRY KLEINE.. hihi..

X

buik

20 weken oftewel halverwege..

En er is iets geks aan het gebeuren… mijn navel "komt eruit".

Je weet wel dat dat erbij hoort, maar als het bij jezelf gebeurt is het ineens heel gek. En ik had het zelf nog niet eens door; Jiri wees me erop….