uh oh

Naast zwanger zijn gebeurt er natuurlijk nog wel meer. Maar ik begrijp nu ineens waarom andere moeders/zwangere vrouwen het er zoveel over hebben. Ernstig!

Vandaag een hele dag in Schaarbeek doorgebracht om "mijn project" te bespreken. (project rond ADHD en Autismespectrumstoornissen dat ik coördineer in Brussel) Het was interessant maar ook best vermoeiend. Zeker als je merkt dat het buiten 29 graden is en erg zonnig.
Dat hoor je vooral, echt van die zomerse buitengeluiden, die je zin geven om op terrasjes te gaan zitten en helemaal niet meer na te denken over departementale overlegmomenten..

In Antwerpen zijn de examens afgelopen. Afgelopen vrijdag de laatste punten ingeleverd en nu moeten we veel delibereren. Systeem is hier iets anders dan in NL, we delibereren de punten die studenten over een heel semester gehaald hebben. En dat kan betekenen dat we bijvoorbeeld 1 onvoldoende die niet heel zwaar is niet over laten doen als alle andere vakken goed gemaakt zijn. Lange vergaderingen ook weer, met stemmen en dergelijke. Vanaf volgende week zijn dan de proclamaties, dan krijgen de studenten hun rapport met alle behaalde punten erop en horen ze of ze door mogen studeren in een hoger jaar. Of dat ze eind augustus terug moeten komen voor een 2e zit (oftewel herexamens)

Dan heb ik nog curriculum-overleg. Simpel gezegd: ik werk mee aan een nieuwe manier van onderwijs aanbieden binnen lerarenopleidingen.

En ook veel leuke dingen gelukkig. Uit eten met alle skileraren van Bloso in mechelen, veel bbq-en, afspreken met vriendinnetjes, uitje met hockeyteam.

Maarja, in het centrum van al mijn aandacht blijft die kleine zitten. Kan ook niet anders… met die groeiende buik.

En om terug te komen op de titel… uh-oh slaat op vannacht. Vannacht had de kleine namelijk bedacht dat het een spectaculaire beweging ging uitproberen in het zwemparadijs genaamd "mijn buik". Alleen was het niet helemaal gelukt denk ik. Waardoor ik ineens wakker werd met een keiharde uitstekende bult aan een kant. ZO RAAR. Kleine had zich blijkbaar flink afgezet op mijn bekken en zat gewoon klem. UH-Ohhhhhh

Ik in paniek, gelukkig heb ik dan een man die heel kalm blijft. En na een half uurtje wrijven ontspande de boel weer. Phew.
En vandaag was alles duidelijk weer in orde. Moest onverwachts remmen in de auto… dus gordel trok ineens aan… en dan krijg ik meteen een schop. "hey mamma, moet dat nou" 🙂

Advertenties

2 thoughts on “uh oh

  1. Geduld, Astrid, nog even en dan wordt het een lange zomervakantie.
    En dan daarna, daarna duurt het niet zó lang meer!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s