3 maanden

Olief 3 maanden en ik weer aan het werk, dat was wel een ballon waard..

Bimg_2367
En ik kreeg er zowaar een lachje bij, en dat ’s ochtends heel vroeg om 8.30 voor een meisje dat net als haar moeder liever nog in bed zou hebben gelegen.

Bimg_2249_2

"cause waking up is hard to dohooooooo" →

Advertenties

blije voeten

Bimg_2083  Ik heb het niet op voeten, echt niet. Al mijn hele leven niet trouwens. Vraag me niet hoe het komt, het is gewoon zo.

Maar nu is er iets geks aan de hand. Olief heeft namelijk hele blije voetjes. Voetjes om op te eten. Zo schattig.
Dus ik maak een uitzondering voor de voeten van mijn dochter. Die zijn namelijk fantastisch!

crea Bea

Al wekenlang lagen ze in een zakje… houten letters voor op Oliefs kamer. Ze lagen te wachten tot ik ze ging verven. Dat zou ik wel even doen in al die weken verlof, zeeën van tijd. Juist… aanstaande maandag ga ik weer werken.

Hoog tijd voor actie en creatieve uitspattingen. Olief in de wagen en in plaats van kledingshoppen of koffie drinken op naar een heuse hobbywinkel. Nadat ik dochter tussen alle modelbouwpakketten voor auto’s en weet ik wat nog meer door had weten te manoevreren kwam ik waar ik moest zijn. Verfjes. Veel verfjes. Heel veel verfjes. En heel weinig plek voor een kinderwagen. Olief geparkeerd ergens bij kraaltjes en lintjes en vouwblaadjes. Wat mij al een minder vriendelijke blik van de eigenaresse opleverde (type: ik-vouw-met-plezier-kunstwerken-van-theezakjes). Zo kon er namelijk niemand door. En er zou zomaar ineens net iemand binnen kunnen komen die op zoek was naar de stempels. En daar kon je nu niet meteen bij. Ik heb maar niet gevraagd of ze anders niet even een brug kon vouwen van die theezakjes…   

Verf dus. My god, wat een keus. Uiteindelijk vond ik paars, maar de verf in het potje was meer van dat mislukte lavendelkleur. "krijgt dat wel de kleur van het etiket?"
De theezakjesmevrouw keek me nu de toko uit. Blijkbaar was dat een hele domme vraag. Want natuurlijk kreeg dat die kleur, je moest het immers nog roeren voor gebruik. Ahja.
Maar nu zijn ze wel klaar. En hebben we ze meteen opgehangen. Bimg_2097_1  Hoezee!

shopperdeshop

Bimg_2078 Jaja, zo hard huilde Olief vandaag. Ze was alles beu geloof ik, en vooral de electriciteitsman met zijn boormachine. En ik eigenlijk ook wel, ondanks het feit dat het heel fijn is dat ie vandaag kon komen. Want nu werken alle lichten weer en gaat niet het licht in Oliefs kamer aan als ik eigenlijk het ganglicht aan wil zetten.

Tsja, wat doe je dan? shopperdeshop, shopperdeshop. Als we dan toch buiten zijn om te wandelen kan ik ook wel even in een paar winkels kijken! Alleen kijken deze keer, ze heeft immers al genoeg. (lees: kast van 11 weken oude Olivia puilt uit) Jiri ziet me aankomen met weer een tasje… hij herkent de merken al aan t zakje tegenwoordig.

En toen zag ik hem, dit fantastische jasje.Bimg_2079_1

Alvast voor volgend jaar. Als ze kan lopen. Als ze schattig lang-achtig haar heeft, in staartjes of vlechtjes. Want daar hoort gewoon dit jasje bij..

Tsja, mamma blij en van de weersomstuit Olief ook blij.

Bimg_2063_1 Laat dat haar maar groeien, we hebben alvast een jasje wat er goed bij past!

mamma sport

N613136004_801039_5464_1 Tsja, Olief staat overduidelijk ook op deze foto… Ik ga dus dit jaar de RAHC-boeken in als holle-bolle-gijs.

Gisteren weer begonnen met hockeyen, op het programma 2 zaalhockeywedstrijden. Nadat ik Olief oppas-proof had klaarstaan had ik nog rustig de tijd 1 minuut om mezelf hockey-proof te krijgen. Rokje? check! shirt? check! kousen? check!scheenbeschermers? check! vestje van de sponsor? check! zaalschoenen? zaalschoenen? zaalschoenen? F… die liggen nog inVal Thorens. gympies dan maar… check! Autosleutel, garagesleutel, fles water, douchespullen…

olief werd opgehaald… Ik ook snel in de auto, vertrekken maar..
2e F… Hockeystick vergeten. Weer uit de auto, stick mee… ECHT KLAAR.

Om dan onderweg te bedenken dat ik mijn bitje ook was vergeten.

Als een worstje zat ik in mijn tenue gepropt, ik kon alleen in de spits staan (want geen bitje) en ik heb geen bal fatsoenlijk kunnen raken. Bovendien zag ik al na 5 minuten in t veld zo rood als ons rokje. Maar… mamma sport weer.

barbie

Bimg_1843

Terugkomend op 1 januari.
Mijn eerste 1 jan als moeder… Olief verraste mij op deze eerste dag van het jaar met poep-tot-in-de-nek. Wat betekent: hip nieuw broekje vol, het leuke shirtje vol, romper vol en om de blijdschap wat te vergroten deze keer ook de slaapzak vol. Om er NA het uitdoen van de pamper nog een plasje bij te doen. Gelukzalig lachend, dat dan weer wel.
Pampers, maak mij (en vast vele moeders) blij in 2008 met pampers met een extra lange rugflap, dat moet toch te designen zijn. Potverdorie 18 euro voor een pak!
Pappa was al aan het werk, die mocht deze ochtend 4 jarigen vermaken in de sneeuwtuin. Na verschonen en het dagelijkse gagaga gesprekje met dochter viel die in diepe coma.
Ha, tijd voor mezelf! Aangezien ik nu alle dvd’s van desperate housewives heb gezien en internet uitviel was ik aangwezen op de franse tv.
En nu komen we dus bij barbie… er was NIKS op tv. NIKS NADA NIENTE RIEN..
Gevolg: ik heb gekeken naar een in het frans gedubte barbietekenfilm. Iets met een prins en zwanen enzo. happy newyear.
Gelukkig werd Olief na 1 uurtje alweer wakker. Het einde van barbie heb ik dus gemist. Ik gok op trouwen met die prins, een dode stiefmoeder en een babyzwaan met roze vleugels. And they lived happily ever after!

where's the party???

Bimg_1758 Olief ontpopt zich als ware party-princess…..

om 23.45 werd ze gewoon wakker, joehoeeeee hier ben ik. Even charmant lachen naar Stijn, Michel en Sigrid en daarna samen met pappa en mamma naar het vuurwerk kijken. Toen de verplichte bezoekjes en zoenen waarbij ze door tig franse dames in haar hamsterwangen werd geknepen. Ik moet zeggen, ze bleef elegant. Echte dame hè. Om 00.15 was het genoeg geweest en besloot ze het even op een schreeuwen te zetten, maar ook dit was een goed geplande actie aangezien we inmiddels bij dusdanig vage franse kennissen zaten dat Sigrid en ik eigenlijk ook wel graag weg wilden…. (hoewel er wel lekkere taartjes lagen…) Olief gaf ons dus een mooi excuus om de tent te verlaten. Nog snel een roomsoesje van de tafel meegepikt en weg waren we. Om 00.30 lag onze mimi alweer in haar wieg, binnen 1 seconde vertrokken.

Ja, onze little chick wordt een charmeuse en partypooper eerste klas later… HELP…
Welkom 2008!