over monniken, 4 maanden en zoenen

061126_061126_thailand_monniken Na slapen, badje en eten toch maar even een vlaggetje gemaakt om de boel op te leuken (hoezée 4 maanden) en Olief gefotografeerd. In pyama… dat u niet denkt dat ze dit gevangenispakje dagelijks draagt. Tis een schattige hoor, maar op de foto komt ie een beetje "dalton" over. Alleen die bol aan een ketting aan haar been ontbreekt zeg maar.
En hoe meer ik naar de foto’s kijk, hoe meer ik ook moet denken aan van die monniken. Toen vriendin B en ik door thailand reisden zagen we die overal. (vooral toen we met thaise huurfietsjes die meer iets weghadden van een mislukt brommertje midden in een ceremonie terecht kwamen, en de rest van de week door het hele dorp daar werden aangesproken als "de meisjes die met ontblote schouders door de ceremonie waren gefietst") Maar dit geheel terzijde.

Betere foto’s dan hieronder kon ik eigenlijk niet plaatsen onder de noemer 4 maanden, want ze doet hier alles wat ze net verworven heeft. Bewonderen van haar eigen handen en voeten (wowwwww wat zijn dat voor interessante dingen… wow2 en die zitten aan MIJN lijf vast, hoeiii) en peuteren aan een knuffel (zit wel goed met die fijne motoriek). Normaal gesproken gaat zo’n knuffel of speeltje dan ook meteen haar mond in, maar zo vlak na het eten had ze daar blijkbaar geen behoefte aan.
Bimg_2838 Bimg_2839 Bimg_2843 Bimg_2863 

Vier maanden is ze dus alweer. 1/3 van een jaar. En over iets minder dan 5 minuten 4 maanden en 1 dag. 1 schrikkeldag. Want ja, tis 29 februari morgen.
En dan gaan we naar vriendin D in Nederland, zoenen eten. zoenen??
Zoenen
"Vroeger Olief.. vroeger toen mamma nog jong was… toen waren dat gewoon negerzoenen"

Advertenties

4 maanden

Bimg_2742 Okey, I admit. Deze foto is niet van vandaag. Maar ik was de hele dag aan t werk, en toen ik Olief ophaalde moest ze dringend slapen. En dus echt niet op een "hoera-ik-ben-4-maanden-foto".

4 maanden.
Big girl, you are beautiful (hoort u MIKA zingen…)

stiekem

stiekem zitten er veel meer mensen op dit log te lezen dan ik zou denken…
Want veel meer dan 3 mensen hebben de afgelopen dagen "terloops" geïnformeerd wat ik met mn tientje heb gedaan. Jaja.. dat mysterieuze tientje. Ik vroeg me overigens altijd af hoe dat nou kon, dat mensen geld vonden in hun kleren. "want je weet toch wel dat er geld in je zak zit"
En dat vraag ik me nu nog steeds af. Sterker nog, hoe kan het nou dat het in MIJN zak zat. bizar!

Maargoed, om de 3 mensen hieronder en de tig die me mailden of aanspraken tevreden te stellen: ik kocht een nieuwe jas. Met een tientje korting. ~gevoelsmatig dan~
Jaspuma

En ik had helemaal geen jas nodig. Maar hij hing gewoon klaar voor mij. En ja, dat tientje moest toch uitgegeven worden hè.

Nieuwe Jas heeft een bijzonder leuk voeringstofje, daar ben ik erg gevoelig voor. En hij past leuk bij mijn sjaal. WAT??… ja, u hoort het goed, hij past leuk bij mijn rode sjaal. vrouw-koopt-jas-bij-sjaal. Het moet niet gekker worden.

En weet je wat Olief besloot deze week. Dat het na zingen ook hoog tijd werd om eens te gaan praten. Het begon met ughughuuu, vervolgens kgggggggggg en na 2 dagen voegt ze er ook al intonatie aantoe. Alleen doet eigenwijze meis dat het liefst "als er niemand kijkt". Lekker een beetje kletsen in de hangwieg, een verhaal vertellen aan haar muziekdoos of aan popje. Zodra ik er met de camera bovenhang houd ze wijselijk direct haar mond dicht. En staart gebiologeerd maar doodstil naar de camera. Bewijsmateriaal kan ik dus (nog) niet plaatsen.
Maar wel een leuke foto.

Donderdag alweer 4 maanden, niet te doen!
Bimg_2745

…Ziet u de starende "stille" blik…

tientje

Dagobert20duck Het zal je maar gebeuren;

dat je een jas aantrekt die je al een tijd niet aan had gedaan,

je sleutels in je zak steekt,

daar iets voelt..

en dat het dan NIET een oud boodschappenlijstje is, of een meegewassen papieren zakdoekje. Nee, het is een tientje!

Het zal je maar gebeuren!

Zo, en dan ga ik die 10 euro nu eens even lekker verbrassen!

run baby run

Bimg_2679_3   Ooit, lang… lang…. onnoemelijk lang geleden. Zat mamma op de academie voor musicaltheater. Meer bepaald bij Frank Sanders. Ze droomde van een carriere in grote musicals, van Les Miserables, van Aida, van Hair.

En nu? Nu is de opvolging verzekerd. Olief is niet zo van t praten. Maar des te meer van het zingen. Hele aria’s* komen eruit als de CD-speler aangaat. En dan het liefst Tori Amos, met die lekkere lange hoge uithalen.  Wat ongetwijfeld iets te maken heeft met het feit dat deze uithalen enorm lijken op die van Olief. Of sheryl Crow, omdat we dan zo lekker ongegeneerd mee kunnen kwelen.

Bimg_2673

En als we dan toch muzikaal bezig zijn halen we alles meteen uit de kast. Sambabal erbij, mamma die spontaan een dansje doet en meezingt, gekkenhuis.

Als dat geen staaltje verantwoord werkontwijkend gedrag is weet ik het niet meer. Het feit dat ik morgen een stuk of 100 studenten iets moet bijbrengen over het schrijven van lesvoorbereidingen heb ik even diep weggestoken. Want ik zing, samen met Olief.

Run-baby-run-baby-run-baby-run-baby-ruuuuuuunnnnnnnnnnn**

*Een aria (meervoud aria’s) is oorspronkelijk een gezongen expressieve melodie,die gewoonlijk, maar niet altijd door een zanger wordt uitgevoerd (merci wikipedia)

**Sheryl Crow horen? zie http://www.youtube.com/watch?v=-JoXkVN6xYs