gucken in die glasen kugel

Tim und Britt zijn geweest. Om ski zu fahren mit Jiri. Of zoiets. Ik weet dat je meeleest Daan, je mag me verbeteren… (red. vriendin D is lehrerin Deutsch gewurden)

Gelukkig spreken Tim en Britt ook Nederlands aangezien hun vader Nederlands is. Thank God. Mijn Duits sucks. Big time.

Maargoed, T und B und eltern waren dus in ValTho! Olief is derhalve weer overladen met mooie cadeaus en wij kregen selfgefarbte östern-eieren en vooral veel tekeningen! En weet je wat nu zo mooi is… Tim und Britt, die kunnen in de zukunft gucken. Jaja. Hieronder het bewijs…

Bimg_3386Allereerst zie je Jiri, Olief en mij in huis. Beetje sober ingericht, maar das heel erg hip tegenwoordig.

Bimg_3470Vervolgens zijn we buiten met Olivia aan het spelen, zie eens hoe vrolijk ze tussen ons in hangt. Zoals jullie ook wel zien ben ik inmiddels breed en gespierd. Let ook op Olivia, in tegenstelling tot wat ik eerder beweerde is ze helemaal geen kleine reus. Ze is even groot als een bloempje!

Bimg_3385_2En dan… de derde tekening. 6 jahre später. Die zukunft dus. Met Olief in het roze met paars. En met LANG HAAR! Das alvast goed voorspeld, dat weet ik nu al… En ik ben ook weer blij, over 6 jahre ben ik niet meer zo breed als momenteel. Slank als een den en in tegen dan überhip oranje met zwart. Mijn haar is tegen dan trouwens ook zwart.

Heerlijk, die zukunft!

bébé nageur de 5 mois

Bimg_3510

Om dit heugelijke feit te vieren zijn we gaan zwemmen. (vandaar het heerlijke pluishaar op de foto) Bij de bébé-nageurs hier in la piscine.

Nogal een organisatie… wel eens geprobeerd met kinderwagen, kind en 2 tassen door een poortje van een zwembad te komen? Juist!
Dan bébé omkleden (dat gaat nog) en vervolgens jezelf. Maar waar laat je bébé in de tussentijd? Niet op die rubberen tegeltjes in de kleedkamer in ieder geval. Dus bij een mij toen nog onbekende moeder van bébé Anna. Merci.
Kleren en tassen in hokje gepropt, euro erin, gaan! Ohnee, badcape van Olief zit nog in tas 1. hokje weer open, kleren eruit, tas 2 eruit, tas 1 eruit. Cape uit de tas gevist. Cape rond dochter, alle eerder genoemde zooi terug in het hokje gepropt, hokje weer dicht. En dan zo’n sleutel aan zo’n ranzig plastic armbandje rond je pols frutsen.

Het zwemmen was geweldig. Olief maakte vrienden met eerder genoemde Anna (4 maanden, veel haar) en Margot (9 maanden, minder haar dan Olief, joehoe). We bubbelden zelfs nog even na in de "jacoezieee". (tip van de badjuf). Vervolgens het omgekeerde ritueel van de start. bébé weer aankleden… mezelf weer aankleden… waar laat ik bébé?? enz.

Et maintenant? Maintenant zijn bébé et maman bekaf. Van al dat zwemmen natuurlijk. Volgende week weer!

5 maanden, onze bébé! 

tis…. zooooo…. traaaaaagggg

Ik word gek. Ik word heel gek. IK WORD KNETTERGEK!

Al 3 dagen is het internet hier tergend traag. Ik heb zonder overdrijven 12 minuten moeten wachten voor ik mijn mail open kreeg. En toen kon ik de mailtjes zelf weer niet openen. Stomme bergen.

De zon schijnt. Er ligt verse sneeuw. Er is momenteel geen plaats in het kinderdagverblijf. Voelt u m? Na vrijwillig cocoonen ben ik nu dus verplicht aan het cocoonen. tssssss

Olief vindt alles prachtig. Nouja… bijna alles. De sneeuw, whoehoee. De bergen… whoehoe. Vanaf pappa’s schouders hapt ze naar de vlokjes en lacht ze naar de skilift. Alleen al die vreemde mensen, dat hoeft nou ook weer niet. Daar gaat ze hard van gillen. GA WEG JIJ RARE KWIEBUS IN ALWEER ZO’N ROOD SKIPAK.
Tis een fase zegt "men" tegen mij. Tis een fase zeg ik beroepshalve ook altijd tegen anderen. Maar nu is het mijn Olief die niet meer leuk lacht naar iedereen. Niks aan, zo’n fase.

Potje_2 Wel prettig; na 2 weken knoeien snapt ze eindelijk wat ze moet doen met fruit op een lepeltje. ahaaaaaa afhappen. jaja. Of het iets te maken heeft met het feit dat ze momenteel fruit-uit-een-potje krijgt soms-es? Sta ik dus de hele tijd vers fruit te prakken, pureren, mixen.. blieft mevrouw liever "bledina – mon 1er petit pot pomme". Nouja, scheelt wel een hoop afwas.

En ze kan zelfstandig zitten. Nouja, bijna! Het lukt al 4 seconden, daarna stort ze zijwaarts of voorwaarts ter aarde. Tis dus een kwestie van oefenen. Waar ik nu veel tijd voor heb. Gezien dat verplichte cocoonen. Dat is dan weer een voordeel, kan ze straks mooi in ons nieuwe hippe fietstoeltje. Waarvan het verhaal nog volgt. Als het internet weer wat sneller is.

En voor de oooohhssssss en ahhhhhhhhsss
Olief en pappa
In_de_sneeuw_met_pappa_2  

camera-schuw?

intro:
Als kind lachte ik op elke foto. En danste ik voor elke camera. Ik was denk ik een geboren narcist, en bleef volgens mij wel erg lang hangen in egocentrisme….

"hou maar op ik blijf erbij… dat zij… met mij… gaan zingen in een meidengroep, tadadaaaaaaaa"

tussenspel:
Aangezien het hier pizza’s sneeuwt (is heus waar een franse uitdrukking… des flocons grand comme une un un(e) pizza) heb ik besloten een post-zwangerschapsverlof-verlof op te nemen. Ik ski lekker niet, Olief niet naar het kdv. We cocoonen er op los. Terwijl ik met een half oog een in het frans gedubte duitse crimi probeer te volgen is Olief aan het kletsen met een speeltje.

slot:
Wat ik dan weer probeer te filmen, maar zodra het lampje van de camera aangaat stopt ze ermee. Eigenwijs typ dat ze is. Geen seconde van haar gebrabbel is nog vastgelegd voor later. Ze voelt het. Ze ruikt het. Ze merkt het. piep doet de camera.. en baf.. de stilte valt bij dochter. Qua uiterlijk haar vader, qua camera-liefde haar vader.

post scriptum:Bimg_3363
Bimg_3372_2 Bimg_3373
Toch een beetje mamma…

to the zoo

Btijger Pappa is thuis. EINDELIJK! En dat ie 4 weken weg was, tsja, dat is tot daaraantoe. Maar poepiebruin thuiskomen, dat vind ik erover hoor. tssss Tis me dr gewoon een chocotoff, die man van mij.

Maargoed, de familie B (wij dus) hebben een abonnement op de ZOO. (spreek uit als zóó, dus niet op zn engels. En tis dus de dierentuin) Al 1 keer geweest, dus dat abonnement was nog niet echt goed gebruikt. De hoogste tijd dus. Zeker als je bedenkt dat de ZOO 3 tramhaltes van ons verwijderd is. (nb deze halte heet Astrid, jaja)
Oliefs eerste zoo-bezoek, dat is me wat. Mevrouw sliep als een roosje. Ze miste de tijgers. Ze miste de giraffen. Ze miste de olifanten (en wij ook trouwens, gewoon vergeten langs te gaan). Bij de pinguins werd ze wakker. Maar echt leuk werd het bij de apen. Want mijn kleine meisje zag ze. Ze zag ze! En ze bleef ze maar volgen.
Asoliefzoo2 
En zo werd het zoo-bezoek ineens heel echt.
Mijn baby wordt weer groter. Ze wordt een kindje.
En wat zag ze dan…Baby_aap

onder andere dit TE schattige aapje. 1 week na Olief geboren, november 2007.

Asoliefzoo

Mijn kleine reus, ruim 4 maanden oud, vandaag gemeten en gewogen..
67 cm, 7330 gram.