over de zonnebril, part II

Grote_bril Dus. De zonnebril.

Ik belde zelf maar eens. En brillenmeneer nam op. Dat hoorde ik zo. En die moest eens even zoeken. En kwam toen met de blije mededeling dat de bril er allang was. En dat ik "op de lijst stond om gebeld te worden". Joehoe.
En hij mompelde nog iets over een paarse bril. Paars?? En dat ik dus langs kon komen met Olief. Om te passen. Wat we allang gedaan hadden in sessie 1. Maar dat begreep ie niet. Tsja.

In de winkel moesten we even wachten. brillenman was bezig, we werden nu door een echte brillenmevrouw geholpen. Na lang zoeken kwam ze aan met een bakje. Met daarin precies de 2 brillen die er 2 weken eerder in waren gedaan.
Volgens haar was dat echter niet zo. Dit waren de bestelde brillen. Neenee, piepte ik. Neehoor echt niet.
Wel waar, brieste de mevrouw.

Maar nee, piepte ik nog eens. Want deze roze is een maat 3 en die was te groot. We wilden die in maat 2. Kordaat zette ze de te grote bril op Oliefs hoofd. "dat kan anders best". En "dan groeit ze er vanzelf in".
Hola hola, een bril die 2 cm uitsteekt met te lange poten. Dat zit niet lekker. Heus niet. En dat staat ook stom. We wilden maat 2. Brieste ik nu terug. MUTS. nouja. Dat laatste dacht ik dan. Maar zei ik niet. Held.

"zouden we dan andere filialen gaan bellen voor u?" Vroeg ze nu aan mij. HOE KAN IK DAT NOU WETEN. Ik werk hier niet. Ik wilde gewoon deze bril, maat 2, in het roze.
"maar deze blauwe is toch ook prima". BLAUW? BLAUW. Ze zetten hem ondertussen op bij Olief. Die ook erg ongelukkig begon te kijken. Maar dat kan ook komen omdat ze honger had natuurlijk.
En ze bleef volhouden hè. Dat dat de bestelde brillen waren. EN toen. Toen. Toen ontplofte ik. En brillenmevrouw zei nog iets heel raars. Iets als: "een zonnehoedje werkt anders ook prima". En "misschien verkopen ze wel kinderbrillen in de winkel waar die tas (wijzend naar de oliliy-verzorgingstas) vandaan komt".
En ze rende nog eens door de winkel. En kwam terug met een foei-lilluk brilletje. Waar ik nog niet dood mee gevonden zou willen worden.

Nouja. Toen hield ik het dus voor gezien daar. En keerde brilloos huiswaarts.
Volgens mij verkopen ze liever geen brillen daar. Waar? Grand-optical. Grand Shit als je het mij vraagt.

Advertenties

9 thoughts on “over de zonnebril, part II

  1. Je hebt je nog goed in kunnen houden zeg. Ik geloof dat ik al 3 x ontploft was in die winkel!Ik snap al niet dat je ‘m daar sowieso hebt besteld als ze je zo raar behandelden…had ik niet gedaan. Maar ja…nu heb je nóg geen bril…hoe voorspelbaar!

  2. @aapie/Anouk/Ramona: ja gek hè, ik normaalgesproken ook. Maar ik wilde persé die bril voor Olief. Greed, pure greed hield mij zo beleefd.
    @Lonneke: welkom!

  3. ja maar ja maar, wat dééd je dan toen je ontplofte?
    Kind, ik had er bij moeten zijn. Was brillenvrouwtje op haar knieën metéén gaan bellen om maatje 2 roze voor je te krijgen.

  4. @Susy: Nou die details bespaar ik je liever. Iets met veel bloed en stukjes. Rondvliegend. En daar helpt geen klaprozendansje bij hoor.

  5. Mijn bloed begint bijna spontaan te koken alleen al van het lézen van je verhaaltje. Jij had vast en zeker net zo graag een legpuzzeltje van haar gezicht gemaakt met een tangetje. Was misschien de zus van dat irritante wijf hier bij sjuwelier?!
    Ik moest vanmiddag nog aan je denken bij het afhalen van onze Bugaboo (hoezee!), ze verkochten daar ook heule coole kinderzonnebrillen. Maar daar heb jij niks aan. Wat een takkewijf..

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s