who needs a plate?

Wnap1zw_3 Wnap2zw_2 Wnap3zw_2

Advertenties

10 maanden minus 1 dag

Jaja. Hoewel ik van nature een heul eerlijk meisje ben deed ik gisteren aan enige fotokundige geschiedvervalsing.
Ik hoor het u denken. Hoe kan dat nu. Zo’n aardig kind. Wat een tegenvaller. "had ik niet van je gedacht Astrid"
En u heeft gelijk. Maar het kon echt niet anders. Het heeft te maken met het special effect. Van de gasballon. Want dat houdt bij mij nooit zo lang. Dus hedenochtend hangt de ballon al zo lullig halfstok/halftouw/… Nouja, hij zweeft dus niet meer.

Hip Hip Hurray. Olivia 10 maanden. Want ze is vandaag echt al 10 maanden. Maar de foto is dus van gisteren. dus.

  • En ze racet al bilschuivend door de kamer. Na een van-zit-naar-buik-zwaartepunt-in-het-hoofd-onderschatting-val-met-hoofd-op-het parket heeft ze het buikkruipen voor gezien gehouden. En ik geef haar geen ongelijk. Ik bedoel. Buikkruipen is ZO 2007. bilschuiven man. helemaal hip.
  • En ze eet nu maaltijden met de onderdelen gescheiden. Ondefinieerbare prakjes met van alles door elkaar gemengd? Ook helemaal yesterday.
  • En haar tanden groeien maar door. Ik vraag me af: stopt dat nog? Of heb ik over enkele weken olive-long-teeth in huis rondkruipen bilschuiven?
  • En ’s ochtends slaapt ze ineens heul lang door. Ik bedoel, ze haalt soms 9u. Vroeg wakker worden is voor mietjes. Voorlopig toch.

Ik dwaal af.

HOERA voor mijn kleine grote Olijfje.
En dan nu 2 foto’s.

10_maanden_1 10_maanden_2_2

over rollade, kekke jurkjes en het olifantentuitje

Nog maar enkele jaren geleden stond het braden van een kippetje in mijn ogen (en die van vriendin Ireen, I know you will read this) gelijk aan onganse sufheid. Saai. Huiselijk. TE ERG. Het braden van een kippetje, dat betekende eigenlijk wel zo ongeveer het einde van je leven. Riepen wij. En we namen nog een biertje. meerdere biertjes. En de hockeysticks zwaaiden door de lucht. En dan deden we een rodarups. En. Ik dwaal af.

Oké. ~zucht van de zondaar die bekent~ hier komt het dan. Ik braadde vandaag een eigengemaakte rollade. Gevuld met appeltjes. Het is officieel. It’s the end of my life. Ik hou er overigens nog steeds van. Van dat life. Dat nu nu officieel burgerlijk is.
Maar.
Ik droeg er een hip schort bij. Dat dan weer wel.

Mamma_kookt_5 Rollade_4

En dan waren we nog in Gent. Jiri en ik. Olivia bleef een dagje bij opa en oma.
En ik ging laarzen kopen. En een rokje. En een nieuwe trainingsbroek. En bijpassend shirtje. En En En.

Ik kwam thuis met het ultieme winterjurkje…Voor Olief.
Niks laarzen. Niks rokje. Niks trainingsbroek. Gewoon weer 3 tasjes gevuld voor de jongedame. Damn.
Jurkje_2 

En het olifantentuitje? KOMT IE:Olifantje

do I love my life?

Ik heb mooie foto’s maar zoek naar het kabeltje om ze van de camera af te halen. En ik vind het niet. En ik heb het zelf opgeruimd en bedacht toen dat dat een hele goeie plek was om het neer te leggen.

In the meantime probeer ik een aangekoekt-volgekwijld-klef-stuk-brood van de tripp-trapp bekleding af te krijgen, een wasje te draaien, de vaatwasser uit te ruimen, een nieuwe rol in de sangenic-poepluier-verzamelemmer te wurmen, een traphek ineen te klussen, examenvragen te bedenken voor mijn studenten met 2e zit, de olympische spelen te volgen, eten te koken en vang ik om de 5 minuten dochter op die probeert te staan en telkens weer zwabberend ten onder gaat.

But I do love my life.

Bimg_6101zw_2 Bimg_6102zw_2

bosjesmannen

Bosjeannet_7 En dan wandel je door een nieuw aangelegd parkachtig bos te Antwerpen. Heuveltjes. Boompjes. Water. Bloemen. Riet. Zonnetje erbij.
De hele mikmak. Een beetje het teletubbylandschap zeg maar.  Maar dan zonder Dipsy, lala en Po. Tinky Winky was er achteraf gezien wel.

We passeerden een stukje "bestaand en in het nieuwe deel geïntegreerd bos". Nu moet u weten dat dat stukje niet zomaar een bos was. Het was vroeger het "sjanettenbos". 
Als in: mannenontmoetingsbos. Mannen kwamen daar sneaky samen voor sex-in-de-bosjes. of tussen de bomen. Jaja. En dat gewoon in Antwerpen. tssssss

Terwijl we voortwandelden over het nieuwaangelegde grindpad gluurde ik eens tussen de bomen. Wie weet zat er nog wel een. Een verloren geraakte man-op-zoek-naar-man. haha, dat zou me toch iets zijn.
Maar iets heraanleggen is niet altijd de oplossing menschen. Want op het geluid van het krakende grind kwamen inderdaad mannen af. Man-man (hmmm, das nu wel toepasselijk) was me dat even bizar. Dat er her-en-der ineens een man van tussen de bomen te voorschijn komt. Om te checken. Of dat er misschien een lekker hapje voorbij komt.
Om vervolgens teleurgesteld weer af te druipen (gatver, ook ineens een hele gekke uitdrukking in deze context). Want tja, Olief en ik zijn niet echt material voor deze doelgroep. Thank God.

Maarja, dan ben ik dus geïntrigeerd hè. Hoe gek is dat. Dat er telkens weer een nieuwe kerel tevoorschijn komt. Die dan een beetje nerveus om zich heen kijkt. Op zoek naar een mannendate. Het leek wel poppenkast. Ik dacht: zal ik nog naar ze zwaaien. Maar dat deed ik toch maar niet.

Dus. Ik vind dat het in de boekjes moet. Bij het VVV.

U kunt zich vanaf heden inschrijven voor een rondleiding.

moederkesdag

Moederke Jaja. Terwijl heul de wereld ergens in mei het fiske viert is het vandaag MIJN dag. Want in Antwerpen wordt moederdag "traditiegetrouw reeds honderden jaren op ‘Maria hemelvaart’, 15 augustus, gevierd" (ergens gegoogled maar ben de bron even kwijt)

En wat krijgen moeders zoal. Hier geen fotolijstjes van plakkerige pasta. Geen ingeramde versjes over "lieve mamma". Maar wat dan wel? Vertel Astrid, vertel.

Mijn dag werd al vroeg subliem. Jiri kent mij. And he made my day!!!
Kijk en huiver.

Allstar1 Allstar2

ecco qua II

Okey. Tis gelukt. Alle foto’s staan op mijn laptop. En lap leeft nog. Maar roept wel… ASTRID…die foto’s.. haal ze eraf… ik draai door…

Nu moet u weten.. ik ben nogal een stressmiep. Dus durf ik er niet op te vertrouwen dat het goed gaat als al mijn bestanden en foto’s enz. alleen nog op laps vriend, zijnde externe harde schijf, staan. Dus wil ik dan, voor de zekerheid, ook alles nog op lap houden. Die nu piept en kraakt van ellende. Maargoed. Het gaat nog.

Alleen ontstaat acuut probleem 2. De selectie van de foto’s. In het Frans bestaat daarvoor een prachtige uitdrukking. l’embarras du choix. Veel te veel moois om uit te kiezen. Zoiets. Maar dan dus in heel mooi frans. En aangezien ik een dertiger ben. En natuurlijk lees in "derigersdilemma’s" KLIK weet ik dat wij dertigers gewoon niet kunnen kiezen. En liefst alles tegelijk willen. En een beetje meer.

Maarja… ik kan u moeilijk opzadelen met honderden foto’s. Dus hierbij toch een selectie. Met Olief in de hoofdrol. Ander moois volgt nog wel eens. Ik koos als pedagoog dan maar voor een thema. Zijnde ‘grote sprongen in 3 weken’ (NEE.. niet oei ik groei – onzinnig gedoe waar ook ik in de eerste posthormonale fase zo vlak na de geboorte in tuimelde, toen fijn, nu aan de kant gesmeten) Gewoon een paar prachtige sprongen die Olief alweer heeft gemaakt. Enjoy.

Bimg_5965

9 maanden oud worden. Even lang uit de buik als erin.

Bimg_6000poolgirl ontdekt het zwembad

Bimg_6516   
doorkomen van haar eerste 2 tanden!
Bimg_6639ontdekt dat het in het water nog leuker is. Laat staan aan de rand hangen. Das pas hip man.

Bimg_6394_2

Eerste echte fanmail gekregen van Mats.
(nb kijk eens hoe bruin? ik ben… en wat een mooie jurk heb ik daar aan!)

Bimg_6933

Zonder moeite VEUL bruiner worden dan je moeder. zucht.

En dit alles in slechts 3 weken mensen. 3 luttele weken. Waarin ze dan ook nog eens besloot dat tijgeren best handig is om je te verplaatsen. Net als bilschuiven. En lopen aan de hand.

En dan gewoon nog moois. Zonder sprongen. Gewoon mooi.

Bimg_6168zww_2