betekenis geven aan woorden

Taal. Woorden. Het is toch iets aparts.
Gisteren vertelde mijn collega "van taal" iets over woorden. En betekenis verlenen aan woorden.

Als in:

Ik zeg HOND. En u denkt dan zeer waarschijnlijk aan een beest met 4 poten, snuit, oren, staartje. En aan blaffen. Maar niet iedereen denkt dan aan exact dezelfde hond. De een ziet stippen, de ander bruin, of een keffertje, een labrador…

Maar… als ik in China vraag wat een hond is heb ik zeg maar een probleem. Ja heus. Ik ga met grote spleetogen aangestaard worden. Hond? Hond? Want een hond heet daar een. Eh. Nou. Iets chinees. 
Frankrijk dan. Hond? Hond?
Nee menschen, daar is dat een chien.

Goed, waar wil ik naartoe. Inmiddels begint Olief meer en meer te spreken.
En ze ontwikkeld hier zo maar even de oplossing voor dit internationale taalprobleem. Waardoor ik me afvraag hoe het toch komt dat we zoveel verschillende woorden hebben kunnen geven aan 1 betekenis.

Want:

Een hond is een woef.
Een poes is een mauw.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s