grappig hè?

Chaos. Zo kun je het het beste omschrijven.
Chaos in mijn hoofd. Chaos in mijn bekken. Chaos in ons huis. Want Olief leek op te knappen. Maar dat was zeg maar een soort van grapje. Want na 2u kinderdagverblijf konden we haar weer ophalen.

Gelukkig kon ze nog een dag terecht bij haar tante en konden we daarna zelf weer her en der vrij nemen en dat aaneen plakken en dus thuisblijven. Maar na een laatste koortsopstoot afgelopen vrijdag knapte ze ineens zienderogen op. En zo trof ik gisterochtend ineens een bedje aan met daarin een grote hoop dekbed. "Zonder kind".

En vanonder die hoop riep een stemmetje. "waar is Olivia nou?" "Olivia is weg?"
En ik juichte! Ze is weer beter. Joehoe.
En na enkele minuten zoeken bleek ze, welk een verrassing… toch in haar bed te liggen zeg. Onder die hoop dekbed zeg maar.
Waarna ze me nog even meedeelde: "Olivia is grappig hè". Nou…

Goed. Het bekken dan. Was ik eerst blijkbaar nog in een soort ontkennende fase, bekkentechnisch gezien. Nu kan ik er echt niet meer omheen. Mijn bekken weigert in ras tempo meer en meer dienst. En blijkbaar kun je toch een soort doen alsof het allemaal heus wel meevalt. Tot afgelopen week. Toen kon ik dat echt niet meer. En zat ik te snikken bij de therapeut. Die me meedeelde "dat ik me erop in zal moeten stellen dat ik er ook na de zwangerschap last van zal houden".

BABY

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s