van polkadot naar polkakorst… oftewel het ergste voorbij!

Eindelijk even tijd. En wat voor tijd. Tijd voor mezelf!
Want Hoera-Ende-Vreugde. Het ergste is voorbij. En Olivia is weer op het kinderdagverblijf, terwijl ik een inhaalslag maak in mijn nakijkwerk.

Ze is sinds vrijdag eindelijk koortsvrij. En blaasvrij. Wel hangt ze nu vol onsmakelijke uitdrogende korstjes. Ze is dus nu geen polkadotje meer. Maar wel een polkakorstje. Waar ik geen foto van ga laten zien. Ik vertel alleen dat het haren kammen momenteel een interessant fenomeen is.
Ze had namelijk ook heel veel pokken onder haar haar. En dat zijn nu pokken met korstjes. En die korstjes laten dan los tijdens het kammen enzo. Ja. Ranzig. Ik weet het.

Maar, om met Oliefs woorden te spreken. "mamma doet het heel foorsigtig hè".

Het gips is er natuurlijk nog. Maar dat mag er volgende week af. Over de geursensatie die dat gaat geven denk ik nog maar even niet na… En dan duimen we dat er niks nieuws omheen hoeft. Of nee. Daar gaan we eigenlijk gewoon vanuit.
Zodat ze niet meer als stampertje door de kamer hoeft te hobbelen. Ik moet wel zeggen… iets stiekem doen zit er zeg maar niet meer echt in voor ons Olijfje. Aangezien je haar al van verre aan hoort klossen..

En nu ze koortsvrij en weer fit is besloot ze dat het tijd was voor een frisse portie zelfredzaamheid. Er was nood aan een nieuwe activiteit in de categorie "zelf doen". Schoenen, de jas, sokken, ondergoed. Plassen op de pot of op de grote wc. Allemaal zo 2009. Niks leuks meer aan, kan ze allang. Dus besloot ze afgelopen nacht om over te gaan tot iets radicaals. Iets nieuws. Iets retehips voor een 2 jarige.

Overdag luierloos. Dan ook ’s nachts. Moet ze gedacht hebben. Oftewel: "een echte dame gaat ook luierloos de nacht door." Dus heeft ze hem zelf maar uitgedaan. We weten niet precies hoe laat dat was. We danken wel de hema op onze blote knietjes. Om hun bedzeiltjes. Want het experiment is niet helemaal gelukt zeg maar. En nu rest mij nog de vraag. Zet ik dit experiment voort. Wat een pedagogisch verantwoorde maar wastechnisch gezien mindere optie is. Of ga ik de luier vanaf nu vastplakken met duct tape. Wat moeders (nacht)rust reinheid en regelmaat ten goede zal komen. Ik denk er nog even over na…

Advertenties

15 thoughts on “van polkadot naar polkakorst… oftewel het ergste voorbij!

  1. Oh, had het nog niet door, maar ik was een solidaire pokkenmoeder. Mét wansmakelijke foto’s. Pokken in haren, in oren en (aaarch) zelfs in mond.
    Zitten er dan ook pokken onder dat gipsje, vroeg ik me af met m’n neus omhoog. En hoe zien die er dan uit.

  2. ola, polkakorst!
    Zindelijk in de nacht!? Woei!
    Ik besloot er destijds bij Olivia maar ‘vertrouwen’ in te hebben, zette haar de 1e paar keren voor ik zelf naar bed ging even op de wc en daarna ging het vanzelf goed.
    Ze wilde er zelf geen meer aan, dus ja, dan vond ik het ook zowat om te zeggen: kind, je moet!

    Heb leuke visualisatie van harenkammen…

  3. Op de een of andere manier denk ik dat nachtelijke ongelukjes en gewatteerd gips geen prettige combinatie zijn. Maar misschien heft het juist de natuurlijke odeur in het gips op?

  4. Ik vind het echt bijzonder knap dat je meisje al zo zindelijk is! Persoonlijk heb ik het hele gebeuren bij dochter nog maar uitgesteld tot de zomer. Die is nogal eigenzinnig in het vooral niet op de wc willen (en nog 100 andere dingen). Tips?

  5. stoertje dat ze is =) en idd, voor slapen gaan nog even laten plassen, deden wij ook, paar keer maar en klaar. maar Kleuter was al wel 3..

    fijn dat ze weer goed gaat. hopen dat dat zo mag blijven, portie wel gehad hoor voor dit jaar!

  6. @Riet: herkenbaar. Olief had er ook een op haar tong! Zo zielig.
    @Susy: kijk. Dat zijn de verhalen. Van andere Olivia’s. Die het gewoon meteen doorhebben ’s nachts. Ik denk dat onze Olief haar gaat volgen!
    @Vita: als bij wonder was het gips gewoon nog droog. Jaja. Maar stinken doet het sowieso wel…
    @Maaike: Olief wilde al vroeg zelf. En als ze straks 2,5 is (in mei) gaat ze hier naar de kleuterschool. Dan moeten ze zindelijk zijn. Dus vanaf 2 jaar werken ze er hier ook op het kdv aan. Dat scheelt! Verder werkten wij in het begin met stickers, maar eigenlijk vergat ze dat zelf de hele tijd. Wat we wel doen is haar sowieso op vaste momenten laten gaan. Na het ontbijt enzo. Zeker in de beginfase handig, want dan voelde ze het vaak net te laat. Maarja, als die van jou echt niet wil… soms helpt het als ze dan andere kinderen zien gaan.
    @Geartsje: ’s nachts? Misschien nog wel een idee, want ze slaapt nu altijd zo diep dat ze er niet wakker van wordt.
    @Inge: dat gaan we zeker proberen ja. En dan nog een keer als wij gaan slapen. En verder… veel extra lakentjes inslaan 🙂
    @Cisca: Je zal maar in zo’n gipskamer werken en de hele dag stinkende gipsjes moeten verwijderen…

  7. Inderdaad….ik heb ooit een paar weken (tijdens de opleiding!) in de gipskamer gewerkt. Ik had `avonds nog steeds het gevoel dat ik zélf zo stonk….die geur kreeg ik vaak niet meer uit mijn gedachten.
    Maar..nu we al bij smakelijke verhaaltjes zijn (haha en misschien krijg je straks een jongetje)- het ergste qua stinken von ik toch altijd nog de geur (..) bij het verwijderen van de voorhuid bij jongetjes van 5-6 jaar. Gelukkig heb je dan een maskertje op in de operatiekamer. Nu ik eraan denk krijg ik hier meteen weer kippenvel.

  8. oh ellen… ik zit hier met opgetrokken schoudertjes en neus te bibberen hiero… brrrrr…

    en nova is nu sinds een paar dagen weer overdag zonder luier. dat ging vandezomer heel goed, en toen was de lol er weer af en weigerde ze pertinent het potje of de ‘cc’ … maar nu wilde ze zelf weer, dus hopelijk zet t door en is ze straks net als jouw o’tje lekker droog overdag en dan komt ’s nachts ook wel weer…

  9. O mén, ik kan dat gips gewoon ruiken ja. Heerlijk. En fijn joh, zo’n sneeuwballeneffect als je haar haartjes kamt. Moet je er een boterham met boter onder leggen, scheelt zeker een euro aan beleg.

  10. Ik vind het heel flink dat ze zelf haar luiertje uitdoet! Ze wordt groot. En moet ook want ze moet straks wel het goede voorbeeld kunnen geven aan haar kleine broer of zus!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s