Dat je van alles laat vallen en dat dat dus niet zo handig is

Welkom. Welkom beste lezer. Op het huis-tuin-en-keuken-blog van Astrid. Moeder Astrid. Zij die keukens kiest, kippen braadt, op zoek is naar een trappenboer aangezien alle offertes voor de nieuwe trap te hoog zijn, zich het hoofd breekt over de juiste kleur wit voor het plafond en meer van dat soort interessante zaken.

Ohja. En 36 weken zwanger. Zesendertig. En nog steeds niet klaar voor de geboorte. Oh nee.
In een vlaag van enorme nesteldrang commandeerde ik daarom lieve Jiri vorige week het schompes. Want. De verbouwing hier in huis gaat nooit op tijd af zijn. Gevolg: we hebben nog geen kamertje voor lief lyts popke. Dus moeten de wieg & de commode in onze kamer. Wanneer we daar ook nog onze eigen bevallige konten willen kunnen keren moest er dringend iets aangepast worden. Indelingstechnisch gezien.
En na mijn heerlijke ZEN-periode waarin dit soort zaken mij nog niet konden deren moest dat ineens wel in orde zijn. En wel NU. NU. NU NU NU NU NU.

Mijn lieve superman bleef enorm kalm onder mijn door hormonen ingegeven gestress en haalde in één middag 2 kasten uit elkaar. Waarna onze slaapkamer transformeerde in een oase van rust en ruimte. Vervolgens verplaatsten we de commode en de wieg. En voila. Baby heeft een slaapplek en kan verschoond worden. Nu nog de naam kiezen en een kaartje regelen. Kuch.

Maargoed.

Wat ik dus eigenlijk ging loggen. En waar de titel al naar verwijst. Ik laat dus van alles uit mijn handen vallen. Blijkbaar zijn ook mijn hersenen behoorlijk aan het verweken onder invloed van hormonen. En dan met name het deel dat zorgt voor het aansturen van mijn armen en handen. Nu gebeurt dat volgens mij vooral in de kleine hersenen, en ik denk dus echt dat die bij mij gewoon verdwenen zijn. Ofwel zijn de neuronen die de boodchap "hou het vast, hou het VAST" door moeten geven in die hersencontreien danig in de war.
Want.

Ik laat dus te pas en te onpas zomaar van alles uit mijn handen vallen. Echt. Heel raar. Ik pak iets op en kledeng. Het ligt alweer op de grond. En door mijn huidige omvang in combinatie met de bekkeninstabiliteit heb ik dus altijd hulp nodig om dingen die op de grond liggen op te laten rapen.

En vanochtend was dat zeg maar. Nou. Echt heel onhandig.

De situatie:
2,5 jarige superzelfstandige peuter kan zelf haar broek losmaken. En op het de wc gaan zitten. Haar behoefte doen. Dan roept ze om haar billen af te laten vegen. Kleedt zich weer aan. Waarna ze ook nog eens volledig zelfstandig haar handen wast en afdroogt. HULDE mensen, HULDE.

Deze ochtend was het krukje om op het toilet te klimmen echter zoek. En nam ze dus plaats op het good-old-potje.
Tot zover niks aan de hand. Neen. Alles in orde.

Kind plast én poept netjes in de pot. Roept mij. Ik veeg de billen. Kind kleedt zich weer aan en wast netjes haar handjes.

En daarna ging het dus mis. Aangezien mijn enige taak vervolgens bestond uit het oppakken van het potje met inhoud. Om dit in het toilet over te hevelen.

Juist ja.

Daar faalden mijn neuronen en mijn kleine hersenen dus weer. Ik laat het verder aan uw fantasie over om het mentale plaatje hierbij te creëren.
   

Advertenties

18 thoughts on “Dat je van alles laat vallen en dat dat dus niet zo handig is

  1. Whoehahaa! Wat een lekker smerig verhaaltje. Sterkte met de laatste loodjes. Als het te zwaar wordt, laat je ze gewoon vallen:-)

  2. Tja, dat wordt dochterlief dus ook maar leren hoe ze het potje kan gaan legen (arm kind, zo d’r best gedaan op de inhoud….)

    Hopelijk zijn je hersenen meteen weer op orde als baby er is, anders moet je toch t hele huis voorzien van een hele zachte ondergrond zodat baby veilig landen kan…

  3. O lekker, een poeplog. Daar hou ik van, van poeplogjes.

    Verder log je hier m´n ergste nachtmerrie, dat ik dus straks met 36 weken ook in de troep zit. Want nu blijkt dat we toch écht een baby gaan krijgen over 19 weken (o god, dan al?) moet ineens toch de zolder nog verbouwd worden. Vind man.
    Dus ik braaf aannemers bellen hè. En nu is man dus weer geïrriteerd, want ik wil zoveel. JAJAJAJAJJAJA, ik wil dat het AF is voordat baby2 er is. En dat snapt ie niet. Nee sterker nog, hij denkt dat het vanzelf wel goed komt. AARCH!!

    (Sorry voor het volbraken van jouw reactiebox met mijn relatieprobleem)

  4. En ik mag vooral geen aannemers bellen als hij in MIJN Stieg Larsson zit te lezen. Tss…

    En hij weet nog niet eens dat we dalijk naar IKEA MOETEN als T. wakker wordt 😉

  5. och erme ; ) hé, even nog over die naam. mss weet je het wel zodra je lyts popke ziet, vasthoudt.. ? of zeg ik nu iets heel raars?

  6. Oi. Dan laat ik toch liever een boek in bad vallen. Maar een zindelijk kindje, dat zou dan wel weer leuk zijn.

    Verbouwing is hier net zo, net zoals de status van de naam (none), het geboortekaartje enz. To much to do…

  7. Hahahaha! Sorry, maar ’t is nogal, eh… herkenbaar.
    Ik liet tijdens mijn zwangerschap ook van álles vallen.
    Zelfs de goorste dingen bleven niet gespaard.
    Maar, komt vanzelf weer goed, heus.

  8. Whahaha. Een zindelijk kind! En jij laat al dat kostbaars dan kletteren op de vloer!

    Ik heb net lasagne gegeten. En daarna een enorme poepluier verschoond die leek op lasagne. Need I say more?

    Oh, die wieg en commode op je slaapkamer lijkt me een prima plan. Maar dat moet niet te lang duren hoor. Dus ik spoor Jiri wel even aan. *Hup man! Je kunt het! Klussen jij! Handen laten wapperen!*
    (Werkt het al?)

  9. Whahahaha, en bedankt ehj!! Mijn verbeelding is nogal …. euhj … fantasierijk. Yekkie yekkie bah!!
    Maar sterkte er mee. En de baarkruk moet ideaal zijn joh. Je moet maar aan 1 ding denken: laat maar vallen ;o).
    Succes met alle laatste loodjes.

  10. @Door: geniaal. Ik laat ze inderdaad gewoon vallen dan!
    @Riet: eh… noem in ieder geval NIET mijn naam. Lijkt me beter voor mijn eventuele reputatie. kuch.
    @Jeanette: Het liefst van al zou ze dat dus doen. Zelf wegkieperen. Maar dat leek mij niet zo handig, dus dat mag niet. Tsja. Denk dat ze het inderdaad toch beter zelf kan doen.
    @Joel: komt vast goed. En dan zeg ik er maar niet bij dat mijn bedoeling was dat fase 1 van de verbouwing 1 mei af zou zijn hè. En dat ie dus eigenlijk pas net begonnen is. Nee. Dat doe ik maar niet. Dus.
    @Geartsje: inderdaad.
    @Inge: vast wel ja. Hopelijk denken we dan vooral ook aan dezelfde naam, man en ik…
    @Nienuh: ik onderneem stappen. Ja. Echt. Er is namelijk al een potentieel geboortekaartje! Jaja. Kun jij trouwens zelf nog wel uit het bad komen? Erin lukt mij nog net, maar er weer uit, drama.
    @Meike: dank je voor deze bemoedigende woorden. Hoewel ik me nu dus afvraag welke viezigheid jij allemaal hebt laten vallen dan?
    @Kikkertje: eerlijk gezegd denk ik dat ik nog liever een drol opraap dan dat ik een poepluier verschoon. Erg maar waar. En man werkt echt keihard hoor, niet verkeerd begrijpen! Die staat na werktijd alles nog te regelen hier. Nu alleen de schilder, ramenplaatser, vloerenlegger, keukenboer, enz nog!
    @Mariëlle: ik noteer: baarkruk gebruiken.
    @Floor: jaja. Ik ben me er eentje. Welkom.

  11. Als je de die kleine straks maar niet laat vallen.

    Mijn verbouwing zou zo’n beetje in januari klaar zijn. Beeb kwam in maart. Nadat ik 5 maanden hoogzwanger in een souterain (inclusief stapelbed en met z’n 3en op 1 slaapkamer) heb vertoeft.

    De aannemers lopen hier nu nog steeds rond.

    Ik hoop nu alleen nog maar dat ze niet mijn hele verlof blijven hangen .
    *durft geen verwachtingen meer te hebben*

  12. @Linda: oh men, dat is echt mijn nachtmerrie. #vallende baby
    @Edje: haha, nou dat dan weer niet gelukkig. En keukenblad wordt hopelijk kwarts!
    @Meike: oké. Jij wint…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s