Op verzoek…speciaal voor Sophie…

Soof, deze is voor jou!

Hoe langer ik niet log, hoe lastiger het is om weer te schrijven. Ontdekte ik. En dat terwijl er 1001 logbare dingen gebeurden.
Kotsende zoon. Schoolfeest in de zon. Eerste schooloptreden van ons kleutermeisje. Nog steeds geen kabinet in België. Briljante kabouter Wesley bestaat niet meer. Koud. Warm. Kouder. Warmer. En nu weer koud. En zeiknat.
Dat ik ineens een deel van de aanstelling op mijn werk verloor. Per mail. En dat ik daar dan toch weer een stukje van terugkrijg. Alles! Nee toch niet alles. Bijna alles. Voor 1 jaar toch.

Dat we op een bankje zaten op een plein hier in de buurt. En geïnterviewd én gefotografeerd werden voor een krant. Zomaar. (hoewel, zomaar. Wij zijn natuurlijk wel een uitzonderlijk aantrekkelijk gezin, laten we wel wezen)

Nou, al dat soort dingen dus.

Maarja.

Als je niet meteen logt zijn de momenten al weg. Vergankelijkheid.

Dus zwolg ik in het niet schrijven en liet alles gewoon gebeuren. Alleen was daar toen Sophie. En die begon dus op FB te zagen over ontbrekende logjes. En dat ik het loglicht in haar leven ben, briljant schrijf, enz. Dit is werkelijk nog maar een fractie van haar mij-de-hemel-in-prijzende-ga-nu-toch-weer-loggen-betoog.

Tsja. Dan log je dus toch maar weer eens in op je good-old weblog. En dan maak je je er met een jantje van Leiden vanaf. Wat ik bij deze dus ga doen.

Olive says….

Olivia: "pappa. Jouw borsten moeten nog eventjes groeien hè. En dan kun jij ook Julian melk geven".

"Vroeger, toen ik klein was. Toen was Julian mijn grote broer hè".

Bij het licht worden in de ochtend: "hè? Waar is het donker nu naartoe?"

1 dag nadat ze ontdekte dat ze ook zonder verkleinbrilletje best op de wc kan zitten: "vroeger toen ik klein was moest ik altijd mét brilletje plassen hè mama"

"de jommes (jongens) op school kunnen staan als ze plassen. Ik denk dat ik dat ook kan"

En als afsluiter:

Terwijl ze zelf haar haren kamt: "het moet zo. Ik wil het zo. Ik wil het net zoals het meisje met het gele t shirt". Ik: zoals wie?
"het meisje met het gele t shirt." "die eh" "ik weet niet hoe ze heet. Het vriendinnetje van pippi langkous".

Oh My God. Mijn dochter wil, al mijn inspanningen aangaande goede kledingadviezen en kapseltrends voor hippe zelfbewuste kleutermeisjes ten spijt, staand plassen én een Annika-kapsel. U begrijpt. Ik steek alle energie vanaf nu in Julian…

Annika Annika. Het grote kapselvoorbeeld van Olief.

 

Advertenties

18 thoughts on “Op verzoek…speciaal voor Sophie…

  1. Sophie LOVES logjes van Astrid en wordt er prompt goedgezind van met een grote lach op de snoet 🙂
    Je moet ze maar niet zo goed maken zodat ik eraan verslaafd geraak en zware afkick verschijnselen vertoon als ik mijn stuff niet om de zoveel tijd krijg 🙂
    Fine to have you back!! xxx

  2. Heeeerlijk, weer een logje (eindelijk). Ik geniet er ook iedere keer van om iets te lezen, je schrijft idd mooi en en en….ik ga nou niet alles van Sophie herhalen natuurlijk.

    Samuel was 3, toen we borstvoedende visite hadden.Vond hij wel spannend (toen jongste kind dus…tja nooit bewust gezien).Toen de visite weg was:
    “Mama, wanneer komt jouw baby?”
    “Bij mij komt er geen baby schat”
    “En waarom heb je dan die dingen nog in je trui?”

  3. Hahaha een staandplassend kleutermeisje met een Annikakapsel. What more do you want!
    Ik hou van die heerlijke peuter/kleuteruitspraken.

  4. Geweldig om te lezen, die uitspraken van Olivia:)

    Volgende keer terug wat foto’s? Ben benieuwd hoeveel jullie kleine man al gegroeid is ondertussen..

  5. Ik mis je stiekem ook wel een beetje. Maar ja, ik wil je niet onder druk zetten. En ook niet teveel veren in je reet steken. Maar toch. Ik mis je. Want je logt zo leuk.

  6. Ik mis je ook! En ik vind Olief wel cool dat ze op Annika wil lijken, want Annika is heel erg lief! Maar ja, ze heeft idd een blinde kapper helaas..

    En mijn Mister T. meent dat mama´s bor.sten voor K.ick zijn en papa´s bor.sten voor hem. Tja, hoe leg je dat nou uit?

  7. Lekker, die baas van je. Per mail: uitermate classy.

    Goed dat je er weer bent, bloempotdochter and all. Alleen jammer dat ik me nu ook aangesproken voel om weer regelmatig(er) te bloggen. Maar nou ja maar, dat aan de lopende band woorden uitspugen ben ik even verleerd. Dat gebeurt soms.

  8. Kind! Je schrijft! Je bestaat!
    Tranen in mijn ogen.
    Als een soort van naar elkaar toerennende slowmo.
    Jouw log en ik.
    In een innige omhelzing.

    Ik sla door.

    Koop dat kind een plastuit.

  9. WHOEHOEHAAAHAAA! Ja sorry, capslockday is allang geweest, maar ik moet hier even hardop om lachen. Blij dat je weer wat van je hebt laten horen =)

  10. hahaha, het kapsel van Annika! Ik vind die filmpjes van Pippi Langkous trouwens tergend traag, terwijl ik het als kind echt geweldig vond. En ja, ik herken het wel hoe meer “blogbaars” je níet beschrijft, hoe moeilijker het wordt – want waarom zou je dan plotseling wel dáárover (willekeurig iets) schrijven? (Voor Sophie. En al je andere lezers die ervan genieten).

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s