over mijn nieuwe baby’s.

Ha nou. Dat is me ook wat. Heb ik me daar een geheel nieuw log leeg log. How about that. Want mijn kind is al bijna 3 weken 4 en loggen, ho maar.

Nagoed. Iets met een feestje en grootse voorbereidingen aangaande kabouterdeurtjes van  http://www.octaview.nl:16080/kabouterhuis/ en alles. Organisatie was dus tip top in orde. Ik begaf mij naar de school alwaar ik 5 partypoopers ophaalde en mee naar huis nam. (“olivia’s moeder, ben je met de auto?” Nee! “Nee? Maar hoe moeten we dan naar jullie huis?” Nou, wandelen. “WANDELEN?” “helemaal wandelen??” nb: wij wonen 100m van de ingang van de school….)
Goed, het gepeupel zat koud 5 minuten binnen, ik propte er voedzaam feesteten in en bereidde me voor op “het programma”. En dat ze toen vroegen “gaan we nu spelen”.
Echt. Topfeestje.
Spelende vrouw, wat heb je nu geleerd? Ik heb geleerd dat een programma bij 4 jarigen totaal overbodig is. En ook dat 4 jarige jongens binnen 3 tellen bovenop mijn meubels kunnen klimmen.

Ik zal nog wel eens foto’s plaatsen. Ooit. Ergens.

Maar. Maahaar. Mensen. Het skiseizoen is geopend. En dit jaar begint het skiseizoen voor mij beter dan ooit. Want. (niet skiërs mogen hier gerust afhaken).
Ik krijg nieuwe ski’s. Hoewel dat krijgen relatief is, aangezien die dingen toch betaald zullen moeten worden. Schroom dus niet om een vrijwillige sponsorbijdrage over te maken in ruil voor naamsvermelding op mijn, eh, zoon? Ik wandel er deze winter meer dan vaak mee door Val Thorens.

Nu gaat dat uitkiezen van ski’s bij mij niet zonder slag of stoot. Ik houd namelijk nogal van mijn ski’s. Ik hecht mij eraan. Ik klop liefdevol de sneeuw van ze af als we samen in de lift zitten enzo. Ja echt.
En ik vind ook niet zomaar de eerste de beste ski good enough.

Goed. We gingen eigenlijk kijken of we de Sint niet een handje konden helpen door hem duidelijk aan te duiden welke ski’s Olivia graag wilde hebben. En passent staarde ik zo wat tussen die rekken vol skigerief naar “grote mensen ski’s.” En daar stonden ze. Mijn nieuwe baby’s. Te glimmen tussen lelijke Völkls en zo niet nog lelijkere Dynastars.
Elan. Ik houd van Elan. En nu nog meer. Van de Elan Amphibio met Porsche design. Ja. U leest het goed. Porsche design. Het is dus niet alleen een briljante ski. Hij heeft, en ik maak hierbij gebruik van wat Marco’s, een retestrak design.

Mooi. Klaar. Denk je dan. Inpakken en meenemen. Papamontagne stuurde daarom een mail naar de dealer om ze te bestellen. De dealer mailde terug.

“ik heb de 12 in t zwart in een unisexkleur, en in t wit voor de maskes”

Oh. My. God.
Er bestaat een wijvenvariant op mijn nieuwe baby’s.

Hoe jammer is dat. Vrouwenski’s. Het woord alleen al. Ik moet dan acuut denken aan Russische dames van 25 met bontkraagjes die skiën als een engel met wijdopen armen en gebotoxte hoofden, flippend als blijkt dat ze per ongeluk op een heuse piste zijn beland.

Moraal. Eh. Nou. Die heb ik even niet. Kijk nou zelf.
Bovenaan de mijne. Eronder de vrouwenvariant. I rest my case.
Vrouwenski’s. Zucht.

 

Advertenties

10 thoughts on “over mijn nieuwe baby’s.

  1. Oe jaaa! Ik snap jou helemaal! Die bovenste!! Wauw!! Die onderste… haha. Wat erg.
    Wonen jullie in de winter ook echt in Val Thorens? Als in: Olivia gaat dan daar naar school?

  2. Lieve meid, waar héb je het over? Ik vind ze gewoon allebei leuk, maar dat zal wel niet de bedoeling zijn hè. Nee. Nou. Ik ski dus niet. Maar ik kan wel heel goed koken. Zie mijn log. Ha!

    ps ik wist niet eens dat jij een nieuw log had! Hoe dat nou weer kan:-)

  3. Ik las ‘mijn kind is al bijna 3 weken’ en hyperde al dat ik wel echt héél veel van je gemist had. Tot ik bij de 4 kwam. Pfieuw viel ’t nog mee.

  4. Teruggevonden! Dankzij een lieve collega van je! Het voelt als een winterjas die je na de zomer weer uit de kast haalt, en waar je nog een muntstuk in vindt. Daar ga je ook van glimlachen.

    En ik had nét hetzelfde als Sanneke bij die zin, ik ging meteen ook grasduinen of het nu kon dat ik je werkelijk zò lang niet meer heb gelezen…

  5. Terug gevonden! Leuk 🙂 Ik ga je toevoegen aan m’n reader.
    En tja… die onderste. Kunnen echt niet. Alleen al om het feit dat ze wit zijn. Wat nou als je er heel per ongeluk, stom toevallig, dat gebeurt toch niet, eentje verliest. Hoe vind je die dan terug in de sneeuw?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s