ik geef je: de bergen

De bergen, waar we een groot deel van onze tijd doorbrengen. Die soms zo vanzelfsprekend zijn. Waar we thuis zijn. Maar die ook altijd weer zo bijzonder zijn. Groots. Ongrijpbaar. Machtig mooi.

Wij houden er zo van. Olief ook.
Ze kwam voor het eerst mee toen ze net 6 weken was. Een kleine opmerkzame baby. Die met haar grote bruine ogen verwonderd om zich heen keek. Vanuit de draagdoek de bergen in zich opnam. Inmiddels loopt, klimt en skiet ze erover alsof het de normaalste zaak van de wereld is.

Op de eerste ochtend van 2012 zagen we samen een hallucinant mooi ochtendlicht. En Olief zuchtte eens diep. “mama, ik hou zo van de montagnes. Als ik later groot ben ga ik voor altijd in ons huis in de bergen wonen.”

Uitzicht op nieuwjaarsochtend

Advertenties

4 thoughts on “ik geef je: de bergen

  1. Soms hangen de wolken zo boven het landschap dat ik me kan verbeelden dat het niet wolken, maar bergen zijn. Maar die kunnen niet tippen aan de echte natuurlijk.

  2. Ah, wat mooi! Ik begrijp haar helemaal. Ik heb 25 jaar lang achter elkaar mijn vakanties in de bergen gevierd. En nu mis ik ze al zeker 10 jaar elke dag.
    Laat haar haar dromen vasthouden en najagen, wie weet wat voor moois daar uit kan komen.

  3. Mooie titel! Ik hou ook heel erg van de bergen. Maar dan zonder sneeuw haha.
    Ik kan stil worden als ik door de ruige toppen van de Pyreneeen rijd. Zo ongrijpbaar inderdaad!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s