hoe ze naar de wereld kijkt

Mijn meisje, ze kijkt naar de wereld. Aanschouwt hem. Neemt alles in zich op. Een geboren schouwer is ze dus.

Echt. Ze werd geboren, opende haar toen nog pikzwarte oogjes en bekeek een uur lang de wereld. (overigens weet ik dit enkel uit overlevering, aangezien ik op dat moment met spoed werd afgevoerd, lang verhaal). Maar ze keek dus. Toen al.

In haar wiegje lag ze werkelijk te staren. Wat ze zag? Geen idee. Ze kon het me nog niet zeggen. Maar nu wel. Ik zie haar staren. En soms geeft ze me een blik in haar wereld. Als ze me vertelt wat ze ziet.

“wat leuk hè, dat ze daar poezen in hebben gesneden, steeds 2 oortjes, een rug en soms ook de staart”

IMG_0378b