luizenmoeder

Het ouderschap brengt af en toe verrassende zaken met zich mee. Ik bedoel. Je wordt moeder. Je doet het allemaal best aardig, zeker gezien het feit dat de baby over het algemeen zonder gebruiksaanwijzing wordt geboren. Je kind krijgt genoeg te eten, het groeit, het ontwikkelt zich naar behoren. Grotendeels in gang gezet door jou, in de nieuwe functie die je bij de geboorte aannam. Moeder.

En dan gaat je kind naar school. En blijken er bij dat moederschap nog allerhande extra functies te bestaan waar je (zeker weten!) voor de zwangerschap NIET van op de hoogte was gebracht.

Oudernieuwsbrief…
“Een warme oproep aan mama’s en papa’s: wij zoeken gemotiveerde luizenvangers om de strijd tegen de kriebelende beestjes eindelijk te winnen! Nu zijn we met twee en halen we nooit die beker binnen, wie doet er nog mee?”

Zo. Nou. Dus. Ik las er maar eens geloofwaardig overheen. Want ik vond moeder op zich al functie genoeg zeg maar.

Nu wil het feit dat lieve Olief dus luizen kreeg. Ik zag haar ’s avonds, zo rond een uur of 7, toen alle winkels uiteraard al dicht waren, krabbelen aan haar hoofd. En nog eens krabbelen. En toen nog eens.
Oh. My Lice.

Grondige inspectie leverde inderdaad enkele kriebelende rakkers op, en J. haastte zich naar de apotheek ‘van wacht’ voor een voorraad middelen waar je u tegen zegt. Tegen prijzen die ik niet voor mogelijk hield. 20 euro voor een flesje waar ik 2 keer gebruik van kon maken. (#tip: sla luizenmiddel in als de gewone winkels open zijn) Haar haar werd een vettige smeerboel, die smeerboel moest minutenlang intrekken en er daarna weer uitwassen worden. Waarna we ook nog tig kamsessies mochten uitvoeren, met zo’n minuscuul maar flashy dwergenkammetje waarmee je wellicht aangenaam door het haar van een woelmuis komt, maar zeker niet door de dikke bos lange haren van Olief. Dit alles inclusief neten peuteren, want die zitten met een soort pattex-extra-strong aan een haar vastgekleefd. En bij elk neetje steeds weer checken of het krakte of niet. En dit geheel moesten we dan na 7 dagen nog eens herhalen. Oh Joy.

Ondertussen ontsmette ik het huis alsof er 12 zwervers samen 70 nachten in hadden doorgebracht, ondanks de adviezen op internet dat dit echt niet nodig zou zijn. Ik waste alle lakens 3 keer, liet haar lievelingsknuffels enkele dagen verdwijnen in grote plastic zakken en ik droomde ondertussen van luizen, echt.
Maar, het werkte. Gelukkig. Dochter werd weer een luizenvrij meisje.

En opgelucht vertelde ik dit verhaal aan een collega tijdens een gezellig etentje. Ik legde haar ook uit hoeveel jeuk je er zelf acuut van krijgt. Het idee alleen al.

Luizen. Equals. Jeuk.

En ik krabte zo wat achter op mijn hoofd. Haha. Ja. Jeuk. Ja. Thuisgekomen kamde ik mijn eigen hoofd toch ook maar eens. Want haha, jeuk. Jaja.

Nou.
En toen bleek ik dus echt een luizenmoeder te zijn…

Advertenties

14 thoughts on “luizenmoeder

  1. Oooh, *piep!*, niet echt waar je op zit te wachten. De luizen zijn tot nog toe netjes ons huisje voorbij gelopen en ik hoop dat ze dat ook keurig blijven doen. Ik ben best gastvrij, maar er zijn grenzen.

  2. Ahhh neeee joh….. ik krijg er ook spontaan jeuk van. Wat écht heel goed helpt (doen ze hier op de scholen): haar wassen en met conditioner insmeren, heel dik. 15 minuten laten inwerken en dan het haar kammen (niet spoelen!)met een fijne luizenkam, de conditioner zorgt ervoor dat de luizen niet meer weg kunnen kruipen en je ziet ze heel goed zitten, conditioner is wit en de luizen grijsachtig. Alles goed kammen en na 2 dagen herhalen, steeds blijven herhalen tot je alleen nog maar neten in de haren ziet (lijken een beetje op rijstkorrels) dan nog 1 keer herhalen en klaar. Wat jij schrijft over na 1 week herhalen is onzin (sorry) want in die tijd heb je alweer neten die luizen zijn geworden en dat spul zorgt dus voor resistentie. Wat ook goed helpt als preventie (als andere kinderen al luizen hebben en jouw kind nog niet) is Rausch Shampoo (Shampooing spécial à l’écorce de saule) daar zit iets in waar die luizen niet tegen kunnen. Maar dat is dus echt alleen ter preventie.Het ruikt niet echt lekker, maar helpt wél heel goed. Rausch heeft ook dit: Stop aux poux en dat is veeeeel beter dan die zooi uit de apotheek, want daar zijn al veel luizen resistent voor. Succes! *krabtzichnogmaareenkeer*

    • Hoi Ellen, de producten hier zijn gelukkig ook al “nieuwe stijl”. Dus niet meer chemisch, maar gebaseerd op siliconen die de luizen doen verstikken en de meeste neten ook. Alleen moet je dus na 7 dagen herhalen juist om wat jij zegt, die laatste neten die je misschien gemist hebt met kammen en die weer uit zouden kunnen zijn gekomen, ook te doden. En luizen kunnen voor deze producten inderdaad niet meer resistent worden.

      Ik denk zelfs dat we iets hebben wat lijkt op die stop aux poux die je noemt. Heet antipoux nl.

  3. Aaaargh! de hel!
    Nee, dat zeggen JULLIE er allemaal niet bij. Moedermaffia is het. Met foto’s van koddige kindjes en koddige kleertjes tuinen we er gewoon in.

    • Inderdaad. Maar. Maahaar. Jongens krijgen ze dus minder vaak dan meisjes. Wetenschappelijk bewezen. Dus gelukkig voor jou baarde jij een ubercute zoon.

    • Hij is al enorm uitgesteld dus dat kan, haha. Maar serieus, ik ben alweer luisvrij verklaard. Officieel. Logje is na dato geschreven. Dus lets meet again. Heb jij een slee? Kunnen ze er mooi samen op 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s