Als het speciale gewoon wordt… en dat dat goed is.

We namen Olief mee voor haar eerste lange offpiste-tocht. Een mooie zonnige dag. Een stille witte wereld. De toeristen bleven op de pistes. Ik hoorde alleen vogels en krakende sneeuw onder onze ski’s. De zon verwarmde me. Zweetdruppels over mijn rug.

Olief was aan het zingen terwijl ze naar beneden zoefde. Zonder nadenken, zo achter haar vader aan. Even boven de wereld.IMG_1311bZo bijzonder. Voor mij dan. Ik was hier euforisch over. Was het niet ge-wel-dig Olief?

“ja hoor mam”.

Als je deels opgroeit in de bergen wordt het speciale gewoon… Wat ook goed is.

IMG_1617b

Advertenties

8 thoughts on “Als het speciale gewoon wordt… en dat dat goed is.

  1. Wat een leven. Als wat ik op de foto’s zie normaal voor je is. Wauw! Mooi dat jullie dat jullie kinderen kunnen bieden.

    Maar kom nu maar weer terug uit de bergen. Ik mis je op Twitter.

  2. Ik liet deze winter pas aan de meisjes zien wat skieën is. Omdat hun vader weer sneeuwwaarts ging. De oudste popelde. De jongste keek verbaasd en zei: alle kindjes glijen op een tak! En die van jou, die doet dat alsof het wandelen is. Maar oh ja: wandelen, dat was ook een hele onderneming die eerste keer…

    • Toch… als je het wandelen eenmaal onder de knie hebt gaat het vanzelf. Net als met skiën dus… 🙂 En ski-outfitjes naaien is misschien wel het nieuwe gat in de markt!

    • En ze leerde vandaag een pirouette maken op haar ski’s. Bewust dus. Niet al vallend ofzo. En ja, je vertelde het al. Maargoed. Ik deed nooit iets voor de Am. overheid hè. Dat vind ik dus weer heel knap 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s